Voetreflexologie en woede issues bij kinderen.

Zonder namen te noemen vertel ik nu het verhaal van een schat van een jongen met een woede probleem.

 

Vandaag een 4 weeks behandelplan met een jongen van 10 jaar afgerond. Deze jongen had woede issues. Hij kon buiten proportie boos worden en zijn woede bepaalde hoe hij zich uitte. Nu hoef ik niet te vertellen dat een reactie vanuit woede altijd hard en onredelijk is. Deze lieverd vond het zelf ook heel vervelend omdat hij merkte dat hij tijdens een woede aanval zichzelf niet meer onder controle had. 

 

Hij was eerder een keer met mijn zoon aan het spelen toen ik vroeg wie wil er een voetbehandeling. Mijn zoons behandel ik dan ook eens in de 1-3 weken. Nu zei deze jongen; ik wil wel. Natuurlijk geen probleem. Na de behandeling heeft hij zijn moeder ingelicht dat hij merkte dat zijn woede beter beheersbaar leek. Tijd voor iets nieuws dacht zijn moeder en zo ging ze naar mij. Hoe knap is dat? Dat je als ouders gericht hulp zoekt voor je kind, echt petje af voor deze moeder die open staat voor het alternatieve.

 

Deze jongen kwam de eerste officiele keer langs en we hebben tijdens de behandeling veel gepraat, zo kreeg ik inzicht in wat hij als probleem ervaarde. Natuurlijk heb ik met zijn moeder ook al uitvoerig gesproken en herkende bepaalde stukken van haar die hij vertelde. Hij wilde er graag aan werken want hij had echt gemerkt dat het na de eerste behandeling beter ging. Bij de eerste behandeling voelde ik veel kristallen, dit zijn afvalstoffen die het lijf niet hebben verlaten. Die afvalstoffen moeten uit het lichaam om zo de balans niet te verstoren. Ook had hij meerdere pijnplekken. 

 

Bij de tweede behandeling wist hij me met veel trots te vertellen dat het al veel beter ging. Ook had hij gemerkt dat er veel afvalstoffen afgevoerd werden via zijn urine en ontlasting. Ook dat hoort erbij, praten over poep en plas. Het zegt namelijk heel veel voor de therapeut. Hij reageerde anders op ruzies. Hij kon me zelfs aangeven hoe het ging en wat er anders was. Dat is natuurlijk iets om als therapeut trots op te zijn en dat heb ik hem dan ook gezegd. Heerlijk om te zien, zijn glimmende trotse koppie.

 

Bij de derde behandeling kon hij me vertellen dat hij nu echt beter kon en ging nadenken bij een ruzie. Er waren minder ruzies en hij ontvlamde niet meer in blinde woede. Hij had ook een manier gevonden om zijn boosheid wel toe te laten zonder in het in woede te laten overgaan. Iedereen wordt wel eens boos, dat is nu eenmaal zo bij ons mensen. Maar iemand die boos wordt en dan evengoed zijn verstand blijft gebruiken, in dit geval deze jongen, een kind van 10 is een hele overwinning. Hij werkte hard door de week, hij werd bewust van zijn daden en acties. Hij was trots op zichzelf door het resultaat. Zijn moeder en ik waren natuurlijk beide super trots op hem. Hij had nu ook bijna geen afvalstoffen meer die ik moest wegdrukken en ik gaf aan dat hij er waarschijnlijk de volgende keer klaar voor was om nog maar 1x per maand te komen.

 

Bij de behandeling van vandaag bleek dat hij inderdaad heel veel geleerd had en zijn voeten gaven aan dat hij meer in balans was. Er was 1 klein afvalstofje weg te drukken in zijn darmen. Hij vertelde me dat hij nog maar 1 keer ruzie had gehad. Toen ik vroeg er wat over te vertellen ging hij nadenken....en nadenken.....en nadenken.... Hij zei: ik weet het niet meer!?!? HOE GEWELDIG!! Ik zei dan weet ik nu zeker dat het goed met je gaat! Natuurlijk gaf dat een groot vraagteken op zijn gezicht. Een ruzie vanuit woede onthou je, omdat je zo boos bent dat het een issue blijft en de volgende ruzie stapelt alleen maar op de oude woede. MAAR als je een ruzie hebt gehad afgelopen week en je bent het nu vergeten dan bestaat het niet meer. Poefff weg, het is geweest en is niet meer belangrijk, je hebt het losgelaten.

 

Na een gesprek met hem en met zijn moeder hebben we het behandelplan aangepast van 1x per week naar 1x per maand. waarschijnlijk kan deze lieverd na 3-4 maandjes wel eens in de 2-3 maanden komen om het te onderhouden en hem in zijn naderende pupertijd te begeleiden. Ik ben TROTS, super trots op de jongeman die mij uitkoos om hem te mogen behandelen. Wat een stoer joch en mooi mannetje. Geweldig verhaal om te mogen delen.

 

Warme groet, Anita- Praktijk DeOase - Balancing Body and Mind for Well-being.